Brak aktywności uczestników nie zawsze oznacza brak motywacji. Czasem oznacza niejasne zadanie, brak bezpieczeństwa albo źle dobraną formę pracy. Grupa milczy, nie zgłasza pytań, niechętnie wykonuje ćwiczenia lub ogranicza udział do biernego słuchania. Warto najpierw sprawdzić, co może stać za tym zachowaniem?
Możliwe przyczyny
Zacznij od celu!
Uczestnicy chętniej angażują się w ćwiczenie, gdy wiedzą:
Zamiast powiedzieć:„Porozmawiajcie o tym modelu”. Lepiej powiedzieć:
„W parach wybierzcie jedną sytuację zawodową, w której ten model może być przydatny. Zapiszcie dwa wnioski i jeden krok możliwy do zastosowania w praktyce. Macie na to siedem minut. Następnie poproszę wybrane pary o krótkie przedstawienie rezultatów”.
Stopniuj poziom ekspozycji
Nie każdy uczestnik chce od razu wypowiadać się na forum całej grupy. Pomocna może być sekwencja:
Taki układ daje czas na przygotowanie myśli i zmniejsza presję związaną z publiczną wypowiedzią.
Jeśli ćwiczenie nie działa
Trener może:
Można powiedzieć:
„Widzę, że rozpoczęcie tego zadania jest trudne. Zatrzymajmy się na chwilę. Najpierw każdy zapisze jeden przykład ze swojej pracy, a dopiero później przejdziemy do rozmowy w parach”.
Podsumowanie:
Tworzenie bezpiecznych warunków do zadawania pytań i dzielenia się doświadczeniami jest istotnym elementem uczenia się dorosłych.
Zaangażowanie nie zawsze oznacza żywą dyskusję. Może przejawiać się także w uważnym słuchaniu, samodzielnej analizie, pracy w parze lub zaplanowaniu konkretnego działania.
Rolą trenera nie jest zmuszanie uczestników do aktywności.
Jest nią projektowanie warunków, w których aktywność ma sens, jest możliwa i prowadzi do określonego celu.
Po więcej rozwiązań zapraszamy na szkolenie:
Akademia Trenera: Train the Trainer - poziom I - szkolenie otwarte: Warszawa
opublikowano: 2026-09-25
kontakt: